Dünyanın en güzel varlıkları anneler için yazılmış Anneler günü şiirleri.

ANACIĞIM

—Anneme ve bütün annelere—
Nasıl hatırlamam anacığım nasıl
Kaç geceler bana ninni söylerdi
Hasta olunca oydu başucumda bekleyen
Biraz yorulmayayım, üzülmeyeyim, hemen
Alır kucağına okşardı, saçlarımı öperdi.
Nasıl hatırlamam anacığım nasıl
Uzun kış geceleri masal masaldı
Güzel çoban kızları, iyi kalpli sultanlar
Bir suyun akışı gibi geçip gitti zamanlar
Şimdi ne o dünkü çocuk, ne de o masal kaldı.
Nasıl hatırlamam anacığım nasıl
Yıkayan oydu mürekkep lekeli parmaklarımı
Akşam biraz geciksem yollara düşerdi
Sokağa çıkarken «Yavrucuğum üşütme» derdi.
Hemen bir kazak örerdi biraz boş kaldı mı.
Nasıl hatırlamam anacığım nasıl
Bilirim yine kalbinde yerim anacığım
Selam sana Anneler Günü İstanbul’dan
Yeni dönmüşçesine bir akşam okuldan
Vefalı ellerinden öperim anacığım.

Ümit Yaşar OĞUZCAN

***

ANNEM TEK VARLIĞIM

Ey şefkati bol varlığım,
Sayende olmaz darlığım,
Türkiye’m ve uygarlığım,
Anam benim, şefkat selim.

Ninnilerle hep uyutan,
Sevgisi kalbimde yatan,
Bana çok meziyet katan,
Anam benim tek varlığım.

Hakkı ÇEBİ

***

ANNEM

Annelerin en güzeli,
Sensin, benim güzel annem.
Ilık esen bahar yeli,
Sensin, benim güzel annem.

Güneş yüzlü, altın kalpli,
Ağır başlı, tatlı dilli,
Meleklerin eşi sanki
Sensin, benim güzel annem.

Açan çiçek, çağlayan su,
Gülümseyen engin duygu,
Evimizin mutluluğu
Sensin, benim güzel annem.

H.Latif SARIYÜCE

***

ANNECİĞİM

Ne sevimli bir annesin!
Ne tatlıdır senin sesin!
Benim canım mısın nesin
Sen olmazsan yapamam ben!

Senden yakın kim var bana?
Kalbim, canım bağlı sana!..
Üzüntüm yok ondan yana
Seviyorsun beni de sen.

Gülsem güler yüzün
Ağlamamdan alır hüzün…
Senin gecen ve gündüzün
Işık alır sanki benden!

Rakım ÇALAPALA

***

MELEK

Annesi dün Zeynep’e:
“Melek Yavrum!” diyordu.
İşitince bu sözü
Kız merak etti, sordu.:

-Melek yavrum ne demek?
Doğrusu anlamadım.
Melek kanatlı olur:
Hani benim kanadım?

Cevap verdi annesi:
-Üç yavrum daha vardı,
Onlar kanatlanarak
Elimden uçmuşlardı.

Hepsi yalnız bıraktı,
Bu talihsiz kadını,
Bari sen uçma diye
Kopardım kanadını!

Faruk Nafiz ÇAMLIBEL

***

ANNE SEVGİSİ
Sıcağın sinmiş bana,
Seni severim ana.

Sensin bana can veren,
Sensin bana kan veren.

Küçükken yudum yudum,
Sütlerinle uyudum.

Kulağıma ninniler,
Neler söyledin, neler.

Beni büyüttün ana,
Beni yürüttün ana.

M.Necati ÖNGAY

***

HAYATTA BEN EN ÇOK ANNEMİ SEVDİM

Ona göre baştan beri iflah olmaz biriydim
Babam korkuydu bana, annem yürek serinliği
En sevdiği oğluydum-bana hep öyle gelirdi-
Uzun avcı öykülerini ilk ondan dinlemiştim
Hayatta ben en çok annemi sevdim

Sözüm ona büyümüştüm, ekmek getirirdim eve
Annem öldü, düşüyorum, koptu salıncağın ipi
Anahtarsız bir kilide benzediğim doğru şimdi
Saçlarına tırmanırdım tutunup yıldızlara
Kokusu kalmıştır diye kapandım odalara

Kıyamazdı bilirdim şiirler yazan oğluna
Sevgilim terkedince benden fazla ağlardı
İstiridyeydi annem, içinden inci çıkardı
Hergün daha da büyüyor yüreğimdeki yırtık
Annemi anılarda bile bulamıyorum artık

Babamın hemen ardından gitmesi gerekmezdi
Evinin badanasını yarım bırakıp erkenden
O gün bugündür bana gülden önce gelir diken
Dedim ya anahtarını yitirmiş bir kilidim
Hayatta ben en çok annemi sevdim

Abdülkadir Budak

***

HAYAT NEDİR ANNE

Benim hiç sapanım olmadı anne,
Ne kuşları vurdum,
Ne de kimsenin camını kırdım…
Çok uslu bir çocuk değildim ama,
Seni hiç kırmadım, hep boynumu kırdım.
Ben hayatım boyunca
Bir tek kendimi vurdum! ..

Suskun görünsem de,
Fırtınalı ve mağrurdum anne.
Bir mızrak gibi,
Aynada hep dik durdum anne! ..
Ben sana hiç bir gün laf getirmedim,
Leke sürmedim.
Ama göğsümü çok hırpaladım,
Kalbimi çok yordum…
Ben hayatım boyunca, en çok kendimi sordum! …

Benim hiç sevgilim olmadı anne,
Ne bir yuva kurdum,
Ne bir gün şansım güldü…
Öpemeden bir bebeğin gidişini,
Tükendi gitti çağım…
Kimi yürekten sevdiysem,
Yüreğini başkasına böldü…
Bir muhabbet kuşum vardı,
O da yalnızlıktan öldü…

***

ANNE

Kan ter içinde gece
Kan ter içinde her yanım
Her yanım bu gece vurgun içinde
Kurşun yemişim, sürgün yemişim
Bu sana ilk gelişim
Vur emriyle düşmüşüm kapına
Düşmüşüm kucağına, bu yara sıcak ana

Yok elimde bir demet menekşe
Yok elimde sevdiğin gül şekeri
Yok işte sana bir şey
Bilmem ki ne demeli
Bir tek ağır yaralı özlemim
Ve bir tek gözlerine sürdüğün gözlerim
Anne benim, aç kapıyı
Oğulcuğun, küçük tavşanın, körolmayasıcağın
Ölmeyesin, bitmeyesin
Yürek yarısı gitmeyesin dediğin
Anne benim, aç kapıyı
İşte geldim, işte bu sana ilk gelişim

Hep senin için gökyüzünde bir evimiz olsun isterdim
Hep senin için bulutları isterdim
Ellerimi açtırıp dua ettirirken
O küçük evimizde sokulurken göğsüne her gece
Hani her gece sorduğumda
Anne babam nerde
Nerde kuşların dilinden anlayan adam
Ve menekşelerle konuşan adam
Nerde anne
Ve sen bastırıp bağrının kızılca kıyametine acını

İbrahim Sadri

***

ANNE

Uyusun da büyüsün
Derdin büyüdüm anne
Bana o ak sütünden
Verdin büyüdüm anne

Uykuma yıldızları
Serdin büyüdüm anne
Anne güzelliğine
Erdin, büyüdüm anne

***

ANNE

Senden ayrı duramam,
Benim biricik annem.
Her sabah uyanınca,
Seni ararım hemen.

Bugün Anneler Günü.
En çok sevenin benim.
Seni candan kucaklar
Ellerinden öperim.

HASAN ATABEY

***

ANNELER GÜNÜ

Her annenin var değeri,
Kalbimizde onun yeri.
Sevgisinin sonu yoktur,
Annelerin hakkı çoktur.

Ninni deyip uyutan o,
Süt vererek büyüten o,
Üstümüze kanat geren,
Yaşam boyu emek veren

Sevgisi gelerek dile,
Sevip, okşar neşe ile.
Ben de annemi severim.
Çok yaşasın annem derim.

Sakın çevirme yüzünü,
Tutacağım her sözünü.
Senin sevgin yeter bana,
Anne, canım kurban sana.

Ali OSMAN ATAK

***

CANIM ANNEM

Gülsem benimle gülen,
Sözleri güzel annem.
Ağlayınca üzülen,
Dünyaya bedel annem!..

Dediklerinden çıkmam,
Öğütlerinden bıkmam,
Her anne bir hazine,
Sevgili, canın annem!..

Bedrettin DANIŞMAN

***

ANNEME

Herkes annesi için bir şiir yazmalı.­

Usulca dokunduğunda ellerime,

Narin, incitmekten korkan,

Duyarlı seslenmelerini duydum.

Kaba, saba elleriyle,

Biçimlendirmeye çalıştığını korkusuzca,

Benim adıma -bana rağmen- geleceğimi..

Kimi gün, üzüntüsünden bıkıp, usanmış,

Yılgın ve teslim olmuş gördüm,

Onu, hayallerinin bağlandığı uzak denizlerde.

Kimi gün, incitmekten korkarak,

Yaklaşımını bir bebeğe…

Büyütmüş, sevmişti kuşkusuz,

Sevmişti yaşadığı sürece,

Bir sevgilinin isteyebileceğinden fazla,

Sevmişti kendini, benim gözlerimde.

Biricik, miniminnacık, mavi gözlü,

Güzel kızını,

Sevecekti ömrü oldukça…

Katı bir yürekti bazen,

Asma dallarında asılı.

Bazen sıcacık bir kış ortasında, Haziran,

Bazen bir mezar hasretiydi,

İkliminden bunaldığı yitik bir kentte,

Karanlık bir Eylül’ dü İskenderun Körfezi’nde.

Bazen bir teselli,

Tel örgüler1e çevrili bir hapishane kapısında bekleştiği.

Bazen kirli bir körfez,

Bazen delicesine harcanmış,

Bir gençliği ararken buluyordum onu,

Ağabeyimin terkettiği,

Onu burada bırakıp gittiği,

Bir coğrafyaya,

Otuzyedili yaşlarda,

Kimsesiz…

Ölüm kuşun kanadında olsa,

Bulup yokedecek kadar güçlü,

Ya da yaşamı kendine zindan edecek kadar,

Nefret eden…

Onu bakışlarının gölgesinde görmeden,

Onu öyle görmektense, bin kez,

Ben olmayı istedim ölen!

Duru mavi gözleri,

Bir okyanus çırpıntısında,

Öfkeliyken çakmak çakmak, yeşilimsi,

Duru mavi gözleri,

Yerine bir şey koyamamanın,

Verdiği acı, kaybedilenin…

Acısını anlıyordum,

Acısını yaşıyordum,

Acımız bizimleydi,acımız andımızdı..

Acıtmaktan korkarak Deniz‘imizi,

Yeni bir liman bulduk biz,ikimiz,

O ve ben,yani annemle ben,

Tüm anneler adına,önce o, sonra ben,

Önce o….

Annelerin en güzeli,

Annelerin en kabadayısı,

Annelerin en delikanlısı…

Tülay Ayaz ŞEKER

***

Anneler Günü

Anneciğim bugün sen dur,
Ben bakayım sana n’olur..
Ne istersen pişireyim,
Evi silip devşireyim.

Ben doldurdum aklarını,
Ödeyemem haklarını.
Bugün senin günün anne,
Bak kendini yordun gene.

Canım kadar sevdiğim kim
Benim canım anneciğim.
Canım kadar sevdiğim kim?
Benim canım anneciğim.

Hüseyin KALABA